| |
Zaczęło się...
Już w okresie międzywojennym sport
znalazł w Dankowicach wielu zwolenników. Grano w siatkówkę i koszykówkę,
bo boiska do uprawiania tych dyscyplin znajdowały się na szkolnym
podwórku. Pod boisko popularnej w Polsce piłki nożnej po prostu brakowało
terenu. Szansą na powstanie stadionu piłkarskiego była przeprowadzona
w naszej miejscowości w 1945 r. reforma rolna. Z inicjatywy ówczesnego
sołtysa, Walentego Stawowczyka, wydzielono z parcelowanego folwarku
dworskiego działkę z zamiarem zbudowania na niej boisk. Za dworskimi
stodołami powstało boisko sportowe z pierwszą w naszej wsi płytą
piłkarską. Jesienią 1945 r. grupa zapaleńców założyła LZS Dankowice. W jej
skład wchodzili: Walenty Stawowczyk, Alojzy Faruga, Edward Foltan, Czesław
ł-ukowicz, Leon Marcińczyk, Stanisław Stawowczyk, Antoni Wróblewski,
Alojzy Stawowczyk, Eugeniusz Ryszka i Karol Stasica.
Drużyna piłkarska rozgrywała początkowo
mecze towarzyskie,
a od 1948 roku brała udział w rozgrywkach kwalifikowanych prowadzonych
przez Podokręg Piłki Nożnej w Chrzanowie, a po 1955 r. przez Podokręg w
Oświęcimiu w klasie „C" i „B". Stadion przeniesiono w miejsce obecnego.
Oprócz meczy piłki nożnej i siatkówki odbywały się tu również mecze
koszykówki i zawody lekkoatletyczne. W końcu lat 50-tych rozpoczęto
przebudowę stadionu. Czyniono starania, by stał się on reprezentacyjnym
stadionem Zrzeszenia LZS w powiecie oświęcimskim.
Na nowych włościach
W 1963 r. został oddany do użytku nowy
stadion.
W centralnym jego punkcie znajdowała się płyta piłkarska. Całości
dopełniały boiska do siatkówki i koszykówki oraz urządzenia
lekkoatletyczne: skocznia do skoku w dal i wzwyż, oraz krąg do pchnięcia kulą.
Wokół stadionu posadzono setki krzewów czarnej porzeczki. Zbudowano dwa
niewielkie budynki, z których jeden
o powierzchni kilku metrów kwadratowych pełnił rolę magazynu na sprzęt i stanowił
szatnię dla sędziów piłkarskich. Zawodnicy przebierali się na ławeczkach
przed tym budynkiem,
a bieżącą wodę mieli w płynącej nieopodal Dankówce. W
lecie była ona nawet ciepła, nigdy jednak gorąca. „Wunderteamu"
lekkoatletycznego nie udało się w Dankowicach stworzyć, podobnie jak stałej drużyny
siatkówki i koszykówki, więc boiska te wkrótce zarosły trawą. Bramę główną
niebawem zamknięto, bo osoby skracające sobie drogę na dworzec PKP,
wydeptały ścieżkę po przekątnej płyty piłkarskiej. Stadion ożywał w
niedziele, a wydarzeniem, na które czekało się cały rok były herbowe
pojedynki z drużyną sąsiedniego LZS Wilamowice. W końcu lat 60-tych klub
nieco podupadł. Boisko było zaniedbane i przestały istnieć sekcje
siatkówki i tenisa stołowego.
Krok do przodu
Nikt z mieszkańców
wsi nie zdawał sobie chyba sprawy z wagi wydarzenia które miało miejsce w
1972 roku. W tym czasie powrócił do wsi po edukacji w Studium
Nauczycielskim Andrzej Sadlok. Uzyskał on posadę w miejscowej szkole,
gdzie prowadził m.in. lekcje wychowania fizycznego, a jednocześnie będąc
czynnym zawodnikiem, podjął się funkcji trenera drużyny piłkarskiej.
Energii, pomysłowości, zapału
i konsekwencji temu trenerowi nigdy nie
brakowało. Trzeba było tylko wdrożyć piłkarzy do systematycznego treningu,
zmusić ich do prowadzenia „sportowego trybu życia" (co wcale nie było
rzeczą łatwą)
i po sezonie 1976/1977 świętowano w naszym LZS-ie pierwszy
awans do „klasy A". Obowiązków koledze Sadlokowi jakby było mało, bowiem w
1976 roku oficjalnie stanął na czele klubu. Jego dzień pracy zaczynał się
o świcie obowiązkami w gospodarstwie rolnym rodziców. Po kilku godzinach
wsiadał na rower i pędził do szkoły. Po zakończeniu lekcji odbywał trening
z drużyną juniorów, potem seniorów, by wieczorem zamienić się we włodarza
klubu, a obowiązków z tego tytułu przybywało w miarę jak rozwijał się LZS.
Gdzieś po drodze zdążył jeszcze zawrzeć związek małżeński. Sukcesem
prezesa było skupienie wokół siebie grupy oddanych klubowi osób,
spośród których na szczególne wyróżnienie zasługują: jego brat Jan Sadlok,
Leon Marcińczyk i Edward Foltan. W późniejszym okresie wielce pomocnymi
okazali się: Franciszek Krawczyk, Tadeusz Stawowczyk, Tadeusz Wojciech
Stawowczyk, Ireneusz Wróbel,
Eugeniusz Norymberczyk, Wiesław Stawowczyk, Jan Bieszczad, Andrzej
Kamiński, Bożena Domasik, Jerzy Adamowicz, Zdzisław Fajferek, Bronisław
Marusza, Józef Jarosz, Stefan Śliwa, Eugeniusz Sobik, Jan Maciejczyk,
Józef Graca, Stanisław Markiel, Jan Kisiel, Kazimierz Drewniak, Stanisław Rychta i Tadeusz
Paździora. Ekipa piłkarska na dobrze zadomowiła się w „A-klasie" zajmując
najczęściej czołowe miejsca. W latach 1979-1980
zbudowano pawilon sportowy, a w 1982 r. zrezygnowano ze zdewastowanych
boisk do piłki siatkowej
i koszykówki i na tym terenie powstał druga płyta piłkarska. Od 1981 r.
dochody dla klubu przynosiła firma remontowo-budowlana. Działalnością
gospodarczą kierował Jan Sadlok, któremu pomagali księgowy Edward Foltan i
skarbnik Leon Marcińczyk. W latach 1996-2001 funkcję kierownika brygady
remontowej pełnił Stanisław
Nawój. Jej dziełem
była sieć wodociągowa i kanalizacyjna na terenie naszej gminy. W 2001 r. z
powodu braku zleceń ograniczono działalność gospodarczą. Od 2002 r.
zaczęła ona przynosić większe dochody wykonując prace remontowo-budowlane
na terenie Bielska-Białej
i Jaworzna. Bezpośrednim zwierzchnikiem firmy
stał się ponownie Jan Sadlok, który od lutego 2004 r.
przekazał tę funkcję synowi Bartłomiejowi. Gros środków finansowych na
prowadzenie działalności sportowej i inwestycyjnej pochodził od grupy
wieloletnich sponsorów bezinteresownie wspomagających klub. Ich roli nie
sposób przecenić, ale ich skromność powoduje, że nie mogę ich w tym miejscu wymienić.
Koniec... LZS
W 1980 r. zmieniono nazwę z LZS Dankowice
na LKS Dankowice, a trzy lata później powstały sekcje: szachowa,
strzelecka i tenisa stołowego. Kondycja finansowa klubu była, jak na
ówczesne czasy, niezła, skoro w 1983 roku zatrudniono na stanowisku
trenera Jana Kurzoka, czołowego zawodnika BKS Stal Bielsko-Biała. Ten
pełniący jednocześnie funkcję zaopatrzeniowca, grający trener, po roku
wprowadził drużynę do klasy okręgowej. Inauguracja następnej rundy
rozgrywek rozpoczęła się wielką fetą, a los, który często jest najlepszym
reżyserem, za przeciwnika wybrał nam drużynę z sąsiednich Wilamowic. Ku
ogólnej uciesze pierwsze spotkanie zakończyło się Wiktorią Dankowiczan
3-1. W dalszych Pojedynkach łatwo nie było i nasza ekipa mimo zgromadzenia
w 30 meczach 29 punktów spadła do niższej klasy. Po roku sytuacja się
powtórzyła i po euforii z awansu przyszedł czas smutku degradacji. Dopiero
trzecia próba zakończyła się powodzeniem, czyli dłuższym pobytem w tej
klasie rozgrywek.
Narodziny
Pasjonata
W 1986 roku o klubie z Dantowie było
głośno w całej Polsce dzięki zwycięstwu w ogólnopolskim konkursie redakcji
„Wiadomości Sportowych" - „Pasje '85". Do małej podbeskidzkiej wioski
przybył
stojący na czele
kapituły prof. dr hab. Roman Trześniowski, by spotkać się z grupą
miejscowych społeczników i wręczyć im nagrodę. Wizyta ta zaowocowała nie
tylko stałym kontaktem z profesorem, ale i przyjęciem na pamiątkę tego
wydarzenia w 1988 r. niepowtarzalnej nazwy „Pasjonat". Do tej niezwykłej i
dwuznacznej nazwy wszyscy zdążyli już przywyknąć i nie budzi już dziś
uśmiechu na twarzy, raczej szacunek dla pełnej poświęcenia pracy działaczy
i osiągnięć sportowych zawodników. Obiekt piękniał z każdym rokiem. W
latach 1986 - 1987 powiększono pawilon sportowy, a w 1990 r. oddano do
użytku trybunę widokową,
którą dwa lata
później zadaszone. Od 1993 r. piłkarze mogli trenować wieczorami na płycie
treningowej przy sztucznym oświetleniu, a od następnego roku na kortach
mogli rozgrywać mecze tenisiści. W 1997 r. zbudowano drugą boczną trybunę,
a w 2000 r. oddano do użytku trzecią płytę piłkarską. W 2 lata później
wybudowano trzecią trybunę (za bramką), a w 2004 r. powstało boisko do
piłki siatkowej plażowej.
Co rok... awans
Rok 1994 przyniósł kolejny sukces
sportowy jakim był niewątpliwie awans do IV ligi. Wszyscy z niepokojem
oczekiwali konfrontacji „Pasjonatów" z czołowymi drużynami opolskimi,
częstochowskimi i Podbeskidzia. Tak debiut, (zwycięstwo 5-1 z Polonią
Głubczyce), jak i cały sezon był dla naszej drużyny
bardzo pomyślny.
Niespodziewanie uplasowała się ona w czołówce rozgrywek, a jej najlepszy
zawodnik, Adam Szlachta, zdobył koronę króla strzelców. W następnym
sezonie było jeszcze lepiej, bo ekipa
z Dantowie
zwyciężyła w rywalizacji i awansowała do III ligi. Zawodnikom, którzy
trening zaczynali wieczorem po pracy przyszło zmierzyć się z
profesjonalistami. Po fatalnym początku nastąpiła zmiana trenera. Nowemu
szkoleniowcowi, Wojciechowi Boreckiemu, udało się przywrócić zawodnikom
wiarę w ich możliwości i odnieśli kilka zwycięstw, ale straty były zbyt
wielkie i po roku drużyna występowała ponownie w IV lidze. Dużym sukcesem
sportowym jest jej pobyt w tej klasie rozgrywek nieprzerwanie od 11 lat. W
2005 r. w klubie oprócz największej
sekcji piłki nożnej
istnieją sekcje szachowa, brydża sportowego, tenisa ziemnego i jeździecka.
|
|
| |
SUKCESY
Sukcesy grup młodzieżowych
Awans do Śląskiej Ligi Juniorów w sezonie 2003/2004.
Skład drużyna juniorów:
Trener - Janusz Marzec, kierownik drużyny - Marek Lisowski.
Zawodnicy: Jakub Adamowicz, Szymon Noworyta, Grzegorz Sikora, Wojciech
Lisowski, Michał Tomaszczyk, Mateusz Botor, Mateusz Wójcikiewicz Tomasz
Lalik, Mariusz Firanek, Marcin Jarosz, Robert Hadwiczak, Grzegorz Duda,
Wojciech Bieszczad, Przemysław Stasica, Konrad Szwed, Bartłomiej Droździk,
Piotr Faruga, Marcin Korczyk, Wojciech Sadlok, Bogdan Swarzyński, Sławomir
Bieroński,
Jakub Niedziela i Artur Marzec.
Medaliści mistrzostw Polski w reprezentacji Śląska:
1998 r.- Rafał Stawowczyk - srebrny medal,
2004 r.-Mateusz Żyła, Arkadiusz Gołąb i Maciej Sadlok-srebrny medal
2003 r.-Wojciech Sadlok - srebrny medal Młodzieżowych Mistrzostw Polski
2004 r.-Wojciech Sadlok - złoty medal Młodzieżowych Mistrzostw Polski
Zwycięstwo w Ogólnopolskim Turnieju Mini Piłki Nożnej im. Marka Wielgusa w
2000 r. drużyny 11-latków.
Trener Andrzej Sadlok.
Zawodnicy: Adrian Korczyk, Krzysztof Wójcikiewicz, Dawid Grzywa, Arkadiusz
Gołąb, Daniel Wróbel, Mateusz Żyła, Maciej Sadlok, Łukasz Sobik, Piotr
Pucka.
Uczniowie klasy sportowej Gimnazjum im. Kalicińskich w Dankowicach:
2003 r.-l miejsce w międzynarodowym turnieju piłkarskim w Mappel
(Holandia),
2004 r. - III miejsce w międzynarodowym turnieju „Alpen Cup"wVolfsbergu
(Austria),
2004 r.-11 miejsce w mistrzostwach Śląska trampkarzy,
2005 r. - Mistrzostwo Śląska gimnazjów.
Drużyna piłkarzy z klasy sportowej:
Trener: Andrzej Sadlok.
Zawodnicy: Marcin Adamek, Przemysław Podgórski, Damian Borys, Jarosław
Hadwiczak, Przemysław Sztafiński, Paweł Budniak, Paweł Markiel, Michał
Legler, Łukasz Wojsław, Michał Musiał, Dawid Wójcikiewicz, Rafał
Sztafiński, Adrian
Korczyk, Krzysztof Wójcikiewicz, Dawid Grzywa, Arkadiusz Gołąb, Daniel
Wróbel,
Mateusz Żyła, Maciej Sadlok, Łukasz Sobik i Piotr Pucka.
Drużyna „oldbojów"
1996 r. - mistrzostwo Polski oldbojów w hali (finał z RTS Widzew Łódź
5-1),
1997 r. - 3 miejsce w Mistrzostwach Polski Oldbojów w hali,
1996 r. - wicemistrzostwo Polski oldbojów na otwartych boiskach,
1996 r. - zwycięstwo w meczu o Super Puchar Polski Oldbojów z drużyną
ŁKS Łódź(2-l)
Skład drużyny oldbojów:
Andrzej Kamiński, Tadeusz Stawowczyk, Piotr Kuś, Stanisław Markiel,
Zbigniew Sysło, Czesław Pawela,Henryk Piątek, Wiesław Sordyl, Andrzej
Sadlok, Jan
Sadlok, Czesław Jonkisz, Bogusław Gąsiorek, Kazimierz Sikora, Adam
Szlachta, Stanisław Dwornik, Krzysztof Korczyk, Józef Szyma, Wiesław
Jurczyk, Grzegorz Skoczyłaś i Marian Sojka.
Kierownikiem drużyny był Franciszek Krawczyk.
Drużyna seniorów Sezon 1976/1977 - awans do klasy „A"
Trenerem był Andrzej Sadlok.
W drużynie występowali wówczas: Andrzej Kamiński, Jan Bieszczad, Jan
Garstka, Kazimierz Stasica, Wiesław Foltan, Stanisław Rychta, Leopold
Wójcikiewicz, Andrzej Sadlok,Jan Sadlok, Henryk Korczyk, Ludwik Karch,
Kazimierz Rychta, Tadeusz
Stawowczyk, Piotr Kozieł, Zdzisław Szyma oraz Stanisław Markiel.
Sezon 1983/1984 - awans do
klasy okręgowej.
Trener - Jan Kurzok.
Zawodnicy: Andrzej Kamiński, Piotr Adam Mordarski, Jacek Chrószcz,
Stanisław
Markiel, Leszek Faruga, Sławomir Graca, Mirosław Korczyk, Andrzej Sadlok,
Jan Sadlok, Jan Kurzok, Janusz Kwaśniak, Zbigniew Klimala, Henryk Mazur,
Jarosław Sobik, Tomasz Nycz, Zdzisław Szyma, Tadeusz Olma, Marian Mazur,
Adam Śliwa i Stanisław Wójcikiewicz.
1994 r.-awans do IV ligi.
Trener - Edward Wrzeszcz. Kierownik drużyny - Tadeusz Stawowczyk.
Skład drużyny: Andrzej Kamiński, Janusz Marzec, Krzysztof Kluczny,
Zbigniew Englart, Mariusz Pszczółka, Andrzej Sadlok, Adam Śliwa, Sławomir
Zagórski, Zbigniew Fijak, Bogusław Gąsiorek, Sławomir Graca, Wiesław
Jurczyk, Dariusz Kubinek, Dariusz Kuźma, Marek Moll, Grzegorz Skoczyłaś,
Dariusz Sobolewski, Janusz Waluszek i Henryk Wojtowicz.
1996 r.-awans do III ligi.
Trener - Edward Wrzeszcz. Kierownik drużyny - Tadeusz Stawowczyk.
Skład drużyny: Piotr Kuś, Dariusz Kuźma, Jan Waluszek, Mariusz Gałgan,
Jarosław
Chowaniec, Dariusz Kubinek, Robert Wojtowicz, Jacek Kręcichwost, Zbigniew
Englart, Adam Śliwa, Arkadiusz Bieszczad, Andrzej Kamiński, Marek Moll,
Andrzej Sadlok, Tomasz Pruski, Janusz Marzec, Adam Szlachta, Wiesław
Jurczyk, Sławomir Graca
i
Krzysztof Kluczny.
1997 r. - awans drużyny do 1/64 Pucharu Polski,
porażka w meczu z Ruchem Radzionków (II liga).
|
|
